รีวิวThe Maze Runner (spoil)

posted on 21 Sep 2014 12:52 by aleceae directory Entertainment
 
 
 
 
 
 
ไปดูมาแร้วจ้า เรื่องนี้เป็นอะไรที่อยากรีวิวพอสมควร เราไม่เคยอ่านนิยายนะ  เลยเข้าไปแบบไม่ได้คาดหวังอะไร รู้แค่แนวเรื่องคร่าวๆ ตามที่เห็นจากเทรลเลอร์เท่านั้น
 
 
 
 
เนื้อเรื่องโดยรวมมีบรรยากาศกดดัน หนักอึ้ง ระทึกขวัญ ทุกอย่างเป็นปริศนาไปหมด ซาวด์เร้ามากกก เราจะค่อยๆ ค้นพบคำตอบไปพร้อมๆ กับตัวละคร  ช่วงแรกๆ ของหนังจะเนือยๆ อารัมภบทหน่อย จนกระทั่งพระเอกวิ่งเข้าไปในวงกตถึงมีอะไรให้ลุ้นตลอด โดยส่วนตัวดูแล้วเครียดมาก คืออินเหมือนตัวเองก็ถูกขังอยู่ในนั้นด้วย 
 
 
 
เห็นคนเปรียบเทียบกับฮังเกอร์ เกมส์  เราว่าโทนไม่เหมือนกันเลยนะ  โอเคกดดันเหมือนกัน  แต่ Maze Runner อึดอัดกว่าตรงที่ไม่รู้สถานการณ์เลยว่าต้องทำยังไง  ได้แต่ลองผิดลองถูก คาดเดากันไปเรื่อยๆ
 
 
 
และไม่มีฉากรักหวานแหววเลยจ้า มีผู้หญิงโผล่มาทีหลังก็จริงแต่หนุ่มๆ ตื่นเต้นไปในทางกลัวๆ งงๆ แบบไม่เคยเห็นมาก่อนมากกว่า และขนาดสาววายอย่างเราก็ยังจิ้นวายไม่ออกเลยอ่ะ ลักษณะความสัมพันธ์แบบเพื่อนช่วยเพื่อนจริงๆ 
 
 
 
 
 
ตั้งแต่ตรงนี้ไปจะเป็นสปอยล์ฟอกขาวนะคะ   ข้ามๆ  สลับบ้างตามความทรงจำ  ใครอยากดูคะแนนเลื่อนไปอ่านท้ายๆ ได้เลย
 
 
 
 
 
 
เริ่มเรื่อง พระเอกถูกส่งไปเป็นน้องใหม่ในทุ่ง เงื่อนไขคือทุกเดือนจะมีข้าวของจำเป็นโผล่มาพร้อมเด็กผู้ชายหน้าใหม่ ทุกคนจะจำอะไรไม่ได้เลย ยกเว้นชื่อของตัวเองที่จะแว้บขึ้นมาภายในสองวัน
 

 
 
 
 
<<ในนั้นก็จะมีการฟอร์มกลุ่มกันเป็นเหมือนระบบสังคมย่อยๆ  มีคนที่เป็นหัวหน้า แบ่งหน้าที่กันทำงาน พวกตัวเล็กตัวน้อยก็ปลูกผักเลี้ยงสัตว์สร้างบ้าน Barn Buddy กันไป  มีหน่วยแพทย์ (ซึ่งดูไม่มีประโยชน์เท่าไหร่ในหนัง ไม่เห็นรักษาไรได้มีประสิทธิภาพสักอย่าง เอิ่ม)
 
 
กลุ่มคนที่ทุกคนให้ความสำคัญที่สุดคือพวกนักวิ่ง เลือกขึ้นมาจากพวกตัวใหญ่ ว่องไว แข็งแรง  พวกนี้จะอาสาวิ่งเข้าสำรวจวงกตในตอนเช้าเมื่อประตูเปิด และกลับออกมาก่อนอาทิตย์ตกดิน >>
 
 
 
 
กลับมาที่พระเอก พอถูกดึงขึ้นมาแบบจำไรไม่ได้ แถมมีคนรุมล้อมดูน่ากลัวก็พารานอยด์ วิ่งซมซานหนีไปได้ไม่ไกลนัก ดันสะดุดขาตัวเองล้ม พอมองไปเห็นกำแพงคอนกรีตสูง ก็อึ้งทึ่งปนสงสัย  จากนั้นเขาถูกพาไปสงบสติอารมณ์ในหลุมคล้ายๆ คุกโครงไม้ ไม่ถึงห้าวิ  แอลบี้ ชายที่เป็นเหมือนหัวหน้ากลุ่มเข้าไปสอบถามอย่างเป็นมิตร พบว่าพระเอกลืมสิ้น เลยจับสัญญาดิบดีว่าอย่าวิ่งหนีอีกละกัน แล้วจะปล่อยออกไป (พระเอกก็ตั้งสติเร็วเวอร์)  พาเดินแนะนำรอบๆ
 
 
 
 
พอเย็นวันแรก พระเอกก็วอนซะแล้ว เห็นคนเดินออกมาจากวงกตก็สงสัย  เดินไปเมียงมองอยู่หน้าทางเข้า  ทำท่าเหมือนจะเข้าไป  ทุกคนก็ตกใจ  เด็กหนุ่มชื่อแกลลี่ (น้องมังกรนาร์เนีย) พุ่งเข้าชาร์จด้วยท่าทางไม่ค่อยเป็นมิตร  (หน้าตาก็หาเรื่องตั้งแต่เด็กอยู่แล้วนะน้องเนี่ย)  ทะเลาะกันเล็กน้อย หน้าใหม่เอยนี่ฉันช่วยแกอยู่นะ คราวหน้าจะปล่อยให้เข้าไปผจญภัยตามสบายละกัน   แอลบี้ก็จับแยกย้าย  ได้เวลาประตูก็ปิด
 
 
 
นอกจากแอลบี้ผู้เมตตากับทุกคน พระเอกได้เพื่อนใหม่สองคน คนนึงชื่อนิวท์ 
 
 
 
 
เป็นรองหัวหน้าในนั้น (ดูไม่ค่อยเหมือนล่ะ วันๆ เอาแต่ทำสวนทำไร่) ตอนแรกไม่ค่อยบอกไรพระเอกมาก เหมือนรู้ว่าไอ้นี่ขี้สงสัย กลัวภัยจะมาถึงตัว  ไปๆ มาๆ ก็ค่อยๆ เล่าให้ฟังอย่างเสียไม่ได้ทุกที  อีกคนเป็นน้องชัค น่ารัก ดีกับพระเอกมาก
 
ขอโทษนะ ตอนแรกพี่จำชื่อหนูไม่ได้ Foot in mouth
 
 
คืนนั้นมีงานรอบกองไฟ กึ่งๆ จะเลี้ยงต้อนรับพระเอกนิดนึง ตอนแรกเขานั่งคุยกับนิวท์อยู่ชายขอบ นิวท์แนะนำให้รู้จักพวกนักวิ่ง หัวหน้านักวิ่งเป็นหนุ่มเอเชียชื่อมินโฮ (เลิฟเลย อิอิ)
 
 
 

 
 
ทีนี้พวกนักวิ่งเล่นคล้ายๆ มวยปล้ำกันอยู่ ใครโดนดันออกนอกวงจะเป็นฝ่ายแพ้ พระเอกเดินงงๆ ไปชนเข้า (+ คงหาโอกาสรับน้องอยู่แล้ว)  เลยโดนท้าด้วย  แน่นอนว่าคู่ต่อสู้คือแกลลี่ 

 
 
 
 
 
พระเอกตัวเล็กกว่าเลยเหมือนจะเพลี่ยงพล้ำ แต่ก็อุตส่าห์คว่ำไปได้ทีนึง  แกลลี่แค้นฝังหุ่น  จับพระเอกเหวี่ยงหัวกระแทกพื้น  ฮีเลยแว้บขึ้นมาได้ว่าตูมีชื่อนะ ป่าวประกาศกลางวงว่าตูชื่อโธมัสว้อยยยย  การต่อสู้เลยพลิกมาเป็นทุกคนแสดงความยินดีที่พระเอกจำชื่อตัวเองได้ตั้งแต่ คืนแรก
 
 
 
งานเลี้ยงเริ่มซา  โธมัสได้ยินเสียงร้องคำรามหลอนๆ แว่วมาจากในวงกต  นิวท์ก็เล่าว่าตัวนั่นน่ะ กรีฟเวอร์  เป็นมอนที่โผล่มาในวงกตตอนกลางคืน  ไม่มีใครเคยเห็นหรอก แม่มไม่รอดมาเล่าสักราย  ให้คนฟังกลืนน้ำลายเอื๊อกๆ
 
 
 
โธมัสฝันแวบๆ ถึงความทรงจำไม่ปะติดปะต่อ  เห็นน้ำ ผู้หญิงชุดขาว ที่บอกว่าโลกนี้โหดร้าย และเด็กผู้หญิงอีกคน พูดว่าทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป เขาสะดุ้งตื่น แอลบี้พาไปคุย เหมือนต้อนรับโธมัสเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ และยื่นมีดให้สลักชื่อตัวเองบนกำแพง  (เราจะเห็นว่าบางชื่อถูกขีดฆ่าออก  คือคนที่ตายไป)
 

 
 
หลังจากนั้น พระเอกถามเพื่อนๆ ว่าได้ลองวิธีนั้นวิธีนี้หรือยังที่จะออกไป นิวท์ตอบว่าลองมาทุกวิธีที่นึกออกละ เหลือแต่ต้องฝากความหวังไว้กับพวกนักวิ่งนั่นแหละ ทีนี้โธมัสเลยสนใจอยากเป็นนักวิ่งบ้าง  นิวท์สกัดดาวรุ่งทันที และใช้ให้ฮีไปตักปุ๋ยที่กลางป่าเถอะ  พระเอกบ่นหงุงหงิงเดินถือถังไป ขี้น้อยใจนิเราน่ะ Cry
 
 
 
ณ กลางป่านั้นเอง  โธมัสเจอป้ายหลุมศพ และโครงกระดูกปริศนา สลักชื่อจอร์จ  โธมัสยืนงงๆ อยู่ กล้องก็จับไปที่เบน หนึ่งในนักวิ่ง ที่หน้าตาดูซีดๆ จิตๆ แปลกๆ ไปจากปกติ กึ่งๆ เหมิอนเมายาอะไรมา  ยืนจ้องหน้าโธมัสอยู่ โธมัสเห็นท่าไม่ดี พยายามจะเลี่ยง  ก็โดนเบนพุ่งเข้าชาร์จอีกแล้ว  คราวนี้เกือบถูกฆ่าแน่ะ  เบนท่าทางเคียดแค้นพูดซ้ำไปมาประมาณว่าแกมาทำอะไรที่นี่ เป็นเพราะแก ฉันจะฆ่าแก ราวๆ นั้น
 
 
 
โธมัสกลัวมาก ดิ้นหลุดมาได้ ก็รีบวิ่งหนีออกมาจากป่า เพื่อนๆ ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือก็ช่วยกันจับเบนมัดไว้  แต่ละคนดูตกใจ  บอกว่าเบนโดนต่อยกลางวันแสกๆ เลยหรือ  (กรีฟเวอร์ต่อย)
 
 
 
แอลบี้หน้าเครียด บอกว่าคนโดนต่อยจะเปลี่ยนแปลง  คุมสติไม่อยู่  เป็นอันตราย  และไม่มีวิธีรักษา  จากนั้นเป็นพิธีขับเบนออกไป  คือใช้ไม้กั้นไว้ บังคับเบนให้เข้าไปในวงกตที่กำลังจะปิด ให้เสบียงไปนิดหน่อย  ค้างคืนอยู่ในนั้น   (เจอกรีฟเวอร์เข้าไปใครจะรอดล่ะวุ้ย)    โธมัสยืนอึ้ง
 
 
 
ตกเช้า  แอลบี้เข้าวงกตไปกับมินโฮเงียบๆ  เช็คว่าทำไมกรีฟเวอร์โผล่มาต่อยคนกลางวันแสกๆ 
 
 
 
ตกเย็นยังไม่กลับกันออกมา ทุกคนเริ่มเป็นห่วงหัวหน้า  แต่นิวท์ก็พยายามยืนยันสุดจิตว่าต้องกลับมาทันสิ  เล่าว่าแอลบี้เป็นคนแรกที่ถูกส่งมาในทุ่ง  ต้องอยู่คนเดียวตั้งเดือนกว่าคนที่สองจะตามมา  ดังนั้นจึงเป็นคนที่รู้จักที่นี่ดีที่สุด
 
 
 
แต่ยังไงก็ยังไม่ออกมากันสักที  หนุ่มๆ มายืนรอตรงปากทาง  จนโค้งสุดท้ายที่ประตูเริ่มเคลื่อนเข้าหากัน  มินโฮก็แบกแอลบี้เดินพ้นมุมมา  แต่ประตูจะปิดสนิทแล้ว  โธมัสที่อาจจะเสียใจมาตั้งแต่เมื่อวานเลยตัดสินใจพุ่งตัวเข้าไปช่วยทันที  แม้แต่นิวท์ก็ดึงเขาไว้ไม่ทัน
 
 
 
ประตูปิดสนิทลง
 
 
 
"ยินดีด้วยนะ นายเพิ่งตัดสินใจฆ่าตัวตายไปหยกๆ"  มินโฮกล่าวด้วยไม่รู้จะขอบคุณหรือเวทนาดี  จากแค่สอง กลายเป็นต้องติดอยู่ในนี้สามคนซะงั้น
 
 
 
โธมัสไม่ยอมเสียเวลา  ไหนๆ เข้ามาแล้วต้องรอด พอเข้าไปดูดีๆ อ้าวแอลบี้สลบ  คือถูกต่อยมาล่ะ มินโฮรีบทุบหัวให้ไม่อาละวาด 
 
 
 
ฟ้ามืดลงเรื่อยๆ  โธมัสตกลงจะหาที่ซ่อนให่แอลบี้ก่อน  มองไปเห็นกำแพงมีเถาวัลย์ไม้เลื้อยอยู่ ก็จัดการผูกดึงตัวเพื่อนขึ้นไปข้างบนซะ (เหมือนดึงรอกบ่อน้ำ)  ตอนแรกช่วยกันดึงเชือกกันอยู่ดีๆ พี่มินโฮเราเหลือบไปเห็นกรีฟเวอร์ตัวเป็นๆ ค่อยๆ ย่างกรายเข้ามา  เลย run for his life ไปซะแล่ว Foot in mouth  (ก็คนอ่ะนะ ไม่ใช่พระเอกละคร คงเซฟตัวเองไว้ก่อนแหละ หัวหน้าก็ร่อแร่ไปแล้ว โธมัสก็หุ่นแห้งเหลือทน)  เชือกร่นแอลบี้เกือบหล่น โธมัสรีบเลื่อนตัวเข้าไปข้างใต้กำแพงมัดปมเถาวัลย์อย่างยากลำบาก แต่ก็ทันเวลาพอดี
 
 
เจ้าตัวประหลาดนี่ลักษณะมีหลายขาคล้ายแมงมุมมาก โธมัสมองลอดช่องแคบๆ เห็นขายุ่บยับของมันขยับไป  พอมันผ่านไปแล้ว  โธมัสเลยลุกออกมาจากที่ซ่อน  แต่แป๊บเดียวกรีฟเวอร์ก็รู้ตัวว่ามีสิ่งแปลกปลอม เข้าฉากไล่ล่าไม่ลดละกันพักหนึ่ง  พระเอกเรากลายเป็นพระกระโดดกำแพง  โรยตัวจากเถาวัลย์  หนีตายสุดชีวิต จนสลัดหลุดทิ้งระยะเล็กน้อย  มินโฮวิ่งกลับมาหา  เจ้าเด็กใหม่นี่แม่มดวงแข็งจริง  เอาวะช่วยกันหน่อย  หัวหน้านักวิ่งรีบพาไปตรงกำแพงที่กำลังจะเลื่อนปิด  โธมัสปิ๊งไอเดีย ล่อกรีฟเวอร์ให้ตามเขามาในจังหวะที่กำแพงบีบเข้าหากันพอดี ท่ามกลางเสียงเรียกลุ้นละทึกของมินโฮที่รออยู่อีกฝั่ง
 
 
 
รุ่งเช้า  หนุ่มๆ ในทุ่งหญ้ายืนรอลุ้น  กำแพงเปิด ตอนแรกไม่เห็นใคร  ทุกคนผิดหวังเดินกลับไป  แต่แล้วก็มีคนหันกลับไปเห็นสองหนุ่มแบกบิ๊กบราเธอร์ออกมา  ตื่นเต้นกันใหญ่  ถามว่ารอดกรีฟเวอร์กันมาได้ไง   พี่มินโฮรีบอวดสรรพคุณว่าเจ้าเด็กใหม่นี่ไม่ได้รอดอย่างเดียวนะ  แม่มห้าวขนาดฆ่ากรีฟเวอร์ได้ด้วยล่ะ  อูอา
 
 
จากนั้นแอลบี้ก็นอนสั่นโคม่าบนเตีง ฉากถัดไปที่หนุ่มๆ ประชุมกัน แอลบี้ดูไม่พอใจที่โธมัสฝืนกฎวิ่งเข้ากำแพงทั้งที่ไม่ใช่นักวิ่ง น่าโดนลงโทษ ตั้งแต่หมอนี่โผล่มาก็มีแต่เรื่อง  และขอความเห็นหลายๆ คน  มินโฮเห็นว่าถึงผิดกฎ แต่ก็ได้ช่วยแอลบี้รอดออก